Posts By :

Malou Pley

Kleding als verbinding tussen generaties

Kleding als verbinding tussen generaties 597 590 Malou Pley

Een jasje dat ooit door een grootvader werd gedragen, een trui gebreid door een overgrootmoeder, een jurk die door een vader aan zijn vrouw werd geschonken… Sommige kledingstukken gaan over van de ene generatie op de volgende en worden veel meer dan gewone garderobe-items. Ze dragen de herinneringen met zich mee van degenen die ze voor ons droegen, vertellen familieverhalen en houden een verbinding tussen generaties in stand. Laten we aan de hand van deze getuigenissen de kledingstukken ontdekken die een waar emotioneel en cultureel erfgoed vormen.

De getuigenissen in dit artikel zijn verzameld via de Wardrobe Stories Barometer, een initiatief van het Europese CircuFash-project, dat iedereen uitnodigt om de verhalen, herinneringen en ervaringen die verbonden zijn aan hun kleding te delen.

Kleding die de tand des tijds doorstaat

In sommige families wordt kleding op natuurlijke wijze doorgegeven van moeder op dochter, van grootouder op kleinkind, of gewoon van de ene generatie op de volgende. Hun waarde ligt niet alleen in hun kwaliteit of uiterlijk, maar ook in de mensen die ze voor ons hebben gedragen.

Dit is het verhaal van een vest dat vele jaren geleden door een overgrootmoeder is gemaakt. Nadat het gedragen is door de grootmoeder, moeder en tante van de inzender, is het nu eigendom van de persoon die het verhaal deelt. Ondanks de leeftijd blijft het perfect draagbaar en bijzonder warm. Dit kledingstuk belichaamt een familiegeschiedenis die zich over generaties voortzet.

Dit is het verhaal van een vest dat vele jaren geleden door een overgrootmoeder is gemaakt. Nadat het gedragen is door de grootmoeder, moeder en tante van de inzender, is het nu eigendom van de persoon die het verhaal deelt.

Andere getuigenissen vertellen soortgelijke verhalen over het doorgeven van kleding. Een pyjama gedragen door drie generaties vrouwen, een Burberry trenchcoat die van een overgrootmoeder op haar achterkleindochter is overgegaan na door vier generaties te zijn gedragen, of een zwart leren motorjack dat achtereenvolgens door een moeder en grootmoeder is gedragen.

Deze kledingstukken hebben de tand des tijds doorstaan zonder hun plaats binnen de familie te verliezen. Ze vertegenwoordigen een vorm van persoonlijk erfgoed, waarvan de waarde vooral emotioneel is.

Deze traditie is soms verweven met het dagelijkse familieleven. Een inzender legt uit: “De meeste van mijn kleren zijn geërfd van mijn grootmoeder en moeder, en worden daarna gedeeld tussen mijn zussen en mij. Als er iets moet worden aangepast of gerepareerd, doet mijn grootmoeder dat als hobby.”

Hier circuleert kleding op natuurlijke wijze tussen familieleden, een verbinding tussen generaties. Wat wordt doorgegeven zijn niet alleen de kledingstukken zelf, maar ook de gewoonten en relaties die eromheen ontstaan.

De kleding dragen van degenen van wie we houden

Het erven van een kledingstuk kan soms betekenen dat iemands aanwezigheid bewaard blijft. Achter een jasje, een jas of een eenvoudige trui gaan herinneringen en momenten uit iemands leven schuil die het item onvervangbaar maken.

Arielle deelt het verhaal van een militair jasje dat van haar man was. In de jaren zestig werkte hij met Amerikaanse surplusgoederen in Parijs en droeg hij het jasje in het weekend. Hij was ook gevangengezet tijdens de Algerijnse Oorlog omdat hij weigerde op missie te gaan. Vandaag de dag draagt Arielle het jasje nog steeds. De vele zakken maken het bijzonder praktisch, terwijl de snit het ideaal maakt voor het tussenseizoen. Naast de praktische kwaliteiten is het voor haar echter vooral een manier om de herinnering aan haar man levend te houden.

Een andere getuigenis betreft een jasje dat toebehoorde aan een inmiddels overleden grootvader. Hij kocht het toen hij student was en zorgde er zijn hele leven goed voor, inclusief het laten repareren ervan. Na zijn overlijden ontving zijn kleindochter het van haar moeder en bleef er zelf voor zorgen. Vandaag de dag is het jasje een kostbaar familiestuk.

Kleding die door ouders is doorgegeven, neemt ook een belangrijke plaats in in deze verhalen. Verschillende mensen noemen truien die ze van hun moeder hebben geërfd, een gilet, jassen of zelfs een Levi’s-set bestaande uit een jeans en een jasje.

Agathe.R legt bijvoorbeeld uit dat ze alle wollen truien van haar grootvader heeft geërfd. Hun opmerkelijke kwaliteit is belangrijk, maar het is vooral hun emotionele waarde die het voor haar onmogelijk maakt om er afstand van te doen.

Soms hoeft een kledingstuk niet eens gedragen te worden om zijn betekenis te behouden. Kleding draagt de herinneringen met zich mee van degenen die ze voor ons droegen, vertelt familieverhalen en houdt een verbinding tussen generaties in stand. Eén persoon bewaart zorgvuldig een T-shirt in de kast dat de vader droeg toen zij nog een kind waren en waar hij bijzonder trots op was. Toen het kind groot genoeg was om het te dragen, gaf hij het aan hen. Hoewel het nu erg versleten is, blijft het T-shirt een gekoesterde herinnering waar moeilijk afstand van te doen is.

Verhalen en herinneringen, een verbinding tussen generaties

Kledingerfgoed beperkt zich niet tot kledingstukken die na iemands overlijden worden doorgegeven. Sommige stukken zijn verbonden met familiegebeurtenissen, belangrijke momenten in het leven of bijzondere herinneringen.

Fiori vertelt het verhaal van een jurk en een regenjas die een vader aan zijn vrouw gaf. De regenjas, een vintage stuk van het merk Raincoat, werd in de jaren zeventig in Londen gekocht. Hij valt ruim, is zilverkleurig en glanzend, en is voorzien van een ceintuur. De jurk is ondertussen een stuk van Hershelle Mayfair, dat opvalt door zijn prachtige smaragdgroene kleur.

De regenjas, een vintage stuk van het merk Raincoat, werd in de jaren zeventig in Londen gekocht. Hij valt ruim, is zilverkleurig en glanzend, en is voorzien van een ceintuur. De jurk is ondertussen een stuk van Hershelle Mayfair, dat opvalt door zijn prachtige smaragdgroene kleur.

Vandaag de dag geven deze twee kledingstukken de inzender het gevoel stukken te dragen die van beide ouders zijn geweest. Ze belichamen familieherinneringen en een emotionele band die verder gaat dan hun eenvoudige functie als kleding.

Isla legt ook uit dat ze een jurk van haar moeder heeft geërfd. Voordat deze werd doorgegeven, had een vriendin van haar moeder de jurk gedragen naar haar vrijgezellenfeest. Tegenwoordig vergezelt de jurk nieuwe gelegenheden: hij wordt gebruikt als kostuum voor een theaterproductie en zal ook gedragen worden naar gala’s op de universiteit.

Isla legt ook uit dat ze een jurk van haar moeder heeft geërfd. Voordat deze werd doorgegeven, had een vriendin van haar moeder de jurk gedragen naar haar vrijgezellenfeest. Tegenwoordig vergezelt de jurk nieuwe gelegenheden: hij wordt gebruikt als kostuum voor een theaterproductie en zal ook gedragen worden naar gala's op de universiteit.

Iemand anders ontving een set van een jasje en een rok van haar moeder, die het slechts één keer had gedragen, in 2001, voor haar burgerlijk huwelijk in Frankrijk. Na meer dan twintig jaar in een kast te hebben gehangen, werd de outfit aan haar dochter gegeven toen zij naar Parijs verhuisde. Haar moeder zei tegen haar: “Op die manier zie je eruit als een echte Parijse!”

Het kledingstuk wisselt van eigenaar, maar behoudt de herinnering aan een familiegebeurtenis. Het begeleidt nu een nieuw hoofdstuk in iemands leven, terwijl de herinnering aan het huwelijk van haar moeder bewaard blijft.

Doorgegeven objecten kunnen ook meer gewaardeerd worden om hun geschiedenis dan om hun functie. Een Chanel-tas die door een moeder is gegeven, wordt nog steeds door haar dochter gebruikt en gekoesterd. Een leren jasje dat van een vader is gekregen, roept ondertussen herinneringen op aan het geld dat hij bespaarde toen hij jong was om het te kunnen kopen.

Cultureel erfgoed doorgegeven via kleding

Het doorgeven van kleding reikt soms verder dan de directe familie. Sommige kledingstukken vertellen ook verhalen over cultuur, tradities en vakmanschap die in de loop der tijd zijn doorgegeven.

Lakshita deelt het verhaal van een traditionele rok uit Zuid-India, door haar grootmoeder gemaakt van een familie-sari. Wat oorspronkelijk een lang stuk stof was, werd een rok, genaaid door haar grootmoeder. Naast het kledingstuk zelf weerspiegelt dit stuk een kledingtraditie en een vorm van familievakmanschap.

Een andere getuigenis betreft een trainingspak dat volledig in Frankrijk is geproduceerd. Het merk schenkt 10% van de winst aan de bevolking van Gaza. Voor de eigenaar heeft het kledingstuk een belangrijke culturele betekenis en een sterke emotionele waarde.

Deze verhalen herinneren ons eraan dat kleding identiteiten, tradities en waarden kan uitdragen. Ze helpen de culturele herinnering te bewaren en levend te houden in het dagelijks leven.

Wanneer een kledingstuk onvervangbaar wordt

Gehechtheid aan een kledingstuk kan ook voortkomen uit een persoonlijke relatie die niet noodzakelijkerwijs gebaseerd is op familie-erfenis.

Een vrouw legt uit dat ze een jurk heeft gekregen die met de hand is gemaakt door haar beste vriendin, die naaister is. Ze zegt dat ze er geen afstand van wil doen vanwege de sterke emotionele waarde die het heeft. Het kledingstuk is daarmee een herinnering aan een vriendschap en een persoonlijk gebaar.

Anderen beschrijven kleding die geassocieerd wordt met meer individuele herinneringen. Een man herinnert zich dat hij zijn allereerste overhemd kocht voor een eindejaarsfeest op de middelbare school. Hij draagt het vandaag de dag nog steeds voor speciale gelegenheden. Ondanks de jaren die verstreken zijn, vindt hij het nog steeds te mooi om weg te gooien.

Iemand anders bewaart een trui waar diegene bijzonder aan gehecht is en die hij of zij nog steeds draagt. Voor hen vertegenwoordigt het kledingstuk een belangrijke emotionele herinnering.

Omgekeerd uiten sommige getuigenissen spijt over het niet hebben kunnen bewaren van een kledingstuk waar ze veel om gaven. Een persoon herinnert zich een rode jurk met bloemen die ze als kind graag droeg. Toen ze opgroeide en er niet meer in paste, besloot haar moeder de jurk weg te geven. Ze legt uit dat ze daar lang verdrietig om is gebleven, omdat ze de jurk graag had willen bewaren om hem op een dag aan haar eigen kinderen door te geven.

Deze laatste getuigenis laat zien dat de emotionele waarde van een kledingstuk soms pas volledig duidelijk wordt als het er niet meer is.

Veel meer dan een kledingstuk: een verhaal om door te geven

Deze verhalen maken één ding duidelijk: geërfde kleding, of kledingstukken die bewaard zijn vanwege hun geschiedenis, nemen een speciale plaats in onze garderobe in. Het zijn niet altijd de nieuwste, meest trendy of financieel meest waardevolle stukken, maar het zijn vaak wel de stukken waar we ons het meest aan gehecht voelen.

Een trui kan ons herinneren aan een moeder, een jasje kan de herinnering aan een grootvader oproepen, en een jurk kan het verhaal vertellen van verschillende generaties vrouwen. Deze kledingstukken worden getuigen van onze familiegeschiedenissen en de banden die ons verbinden.

In een samenleving waar collecties snel wisselen en kleding vaak als vervangbaar wordt beschouwd, bieden deze verhalen een andere manier van denken over onze relatie met kleding. Ze laten zien dat de waarde van een kledingstuk in de loop der tijd kan groeien, door het doorgeven van kleding en de herinneringen die ze verzamelen.

Uiteindelijk betekent het erven van een kledingstuk dat u veel meer ontvangt dan een object: het betekent dat u de herinneringen draagt van degenen die voor u kwamen, een fragment van iemands verhaal ontvangt en ervoor kiest om het te blijven dragen.

CircuFash is een Erasmus+ project, medegefinancierd door de EU

Repareren, hergebruiken, kleding laten meegaan: onze kleding een nieuw leven geven

Repareren, hergebruiken, kleding laten meegaan: onze kleding een nieuw leven geven 600 600 Malou Pley

Een gat, een losse naad, een versleten stof… Betekenen deze kleine gebreken noodzakelijkerwijs het einde van de levensduur van een kledingstuk? Voor sommige mensen is het antwoord nee. Leren naaien, een beroep doen op een professionele naaister, tweedehands kopen of een kledingstuk simpelweg jarenlang blijven dragen, zijn allemaal manieren om weerstand te bieden aan de constante vernieuwing van onze garderobe. Laten we aan de hand van deze persoonlijke verhalen ontdekken hoe eenvoudige handelingen kunnen helpen om de levensduur van onze kleding te verlengen.

De getuigenissen in dit artikel zijn verzameld via de Wardrobe Stories Barometer, een initiatief van het Europese CircuFash-project, dat iedereen uitnodigt om de verhalen, herinneringen en ervaringen die verbonden zijn aan hun kleding te delen.

Repareren in plaats van vervangen

Wanneer een kledingstuk tekenen van slijtage begint te vertonen, is de eerste reflex soms om het te vervangen. Verschillende getuigenissen tonen echter aan dat er een andere optie is: de tijd nemen om het te repareren, zodat het gedragen kan blijven worden.

Een bijzonder treffend verhaal gaat over een T-shirt dat bijna vijftien jaar oud is. In de loop der tijd zijn er herhaaldelijk gaten ontstaan langs de naden. In plaats van het weg te doen, heeft de eigenaar er een gewoonte van gemaakt om het telkens weer dicht te naaien, waardoor het in gebruik blijft en verspilling wordt voorkomen.

Deze aanpak laat zien dat reparaties niet per se ingewikkeld hoeven te zijn. Een paar steken kunnen soms al genoeg zijn om de levensduur van een kledingstuk aanzienlijk te verlengen.

Iemand anders bezit een blazer van lamsleer met suède-look, tweedehands gekocht. Nadat deze persoon de blazer had laten repareren, ontstond de wens om de basisbeginselen van het naaien te leren. Ook wordt het belang benadrukt van het prioriteit geven aan betere kwaliteit bij het winkelen.

Deze getuigenissen belichten verschillende manieren om kleding langer mee te laten gaan: ze zelf repareren, professionele hulp zoeken of vanaf het begin kiezen voor kledingstukken die ontworpen zijn om de tand des tijds te doorstaan.

Leren repareren: een actor van duurzaamheid worden

De wens om kleding te repareren gaat soms hand in hand met de wens om nieuwe vaardigheden te verwerven. Laten we ontdekken hoe eenvoudige handelingen kunnen helpen om de levensduur van onze kleding te verlengen.

Anais is bijzonder gehecht aan haar playsuit en wil deze keer op keer kunnen dragen. Door de basisbeginselen van het naaien te leren, zou ze de nodige aanpassingen en reparaties zelf kunnen uitvoeren.

Anais is bijzonder gehecht aan haar playsuit en wil deze keer op keer kunnen dragen.

Dit verlangen om te leren komt ook naar voren in de getuigenis van Alexandra. Ze bewaart zorgvuldig een dubbelgebreide jurk waar ze geen afstand van wil doen, ondanks verschillende gaten veroorzaakt door motten. Een foto van haar grootmoeder die de jurk in de jaren 70 droeg, maakt het kledingstuk voor haar nog betekenisvoller.

Ze heeft gezocht naar iemand die in staat is een onzichtbare reparatie uit te voeren, maar zonder succes. Ze overweegt nu om zelf te leren hoe ze het kledingstuk kan repareren, hoewel ze tegen één specifiek probleem aanloopt: het vinden van iemand die bereid is deze vaardigheid over te dragen. De dichtstbijzijnde persoon die ze heeft gevonden, is gevestigd in Londen en vraagt hoge tarieven voor diens diensten.

Deze leergierigheid komt ook naar voren in de getuigenis van Alexandra. Ze bewaart zorgvuldig een dubbelgebreide jurk waar ze moeilijk afstand van kan doen, ondanks verschillende gaten veroorzaakt door motten.

Deze getuigenis belicht een belangrijk punt: de wens om te repareren bestaat, maar de toegang tot vaardigheden, materialen en professionals kan soms een obstakel vormen. Leren naaien is daarom meer dan alleen een praktische activiteit. Het is ook een manier om zelfredzamer te worden en een duurzamere relatie met onze kleding op te bouwen.

Tweedehands kopen: een andere manier van consumeren

Kleding langer laten meegaan betekent niet alleen dat we de kledingstukken die we al bezitten, behouden. Het kan ook gaan om tweedehands kopen, ruilen en delen.

Fiori legt uit dat ze in 2022 een roze rok vond op een Fashion Revolution Grand Swap Bazaar. Nadat ze deze vier jaar had gedragen, besloot ze hem te laten repareren zodat ze er plezier van kon blijven hebben. De reparatie bracht de rok echter niet terug in de oorspronkelijke staat, en ze is nu op zoek naar een naaister met meer gespecialiseerde vaardigheden.

Dit verhaal illustreert de waarde van kledingruilevenementen: ze zorgen ervoor dat kledingstukken nieuwe eigenaren vinden en hun reis voortzetten buiten hun eerste garderobe.

Tweedehands kopen komt ook naar voren in de getuigenis over de lamsleren blazer. Door te kiezen voor een bestaand kledingstuk wordt het gebruik ervan verlengd, in plaats van automatisch iets nieuws te kopen. Deze praktijken moedigen ons aan om onze relatie met winkelen te heroverwegen: een kledingstuk kan meerdere eigenaren hebben en vele jaren nuttig blijven.

Kleding transformeren om ze opnieuw uit te vinden

Soms is het repareren van een kledingstuk niet genoeg. Wanneer een stuk te beschadigd is om in de huidige staat te worden gedragen, kan creativiteit het een volledig nieuw uiterlijk geven.

Dit is de ervaring die gedeeld wordt door Moïra, die aan het einde van haar stage bij het modehuis in New York een jurk van Proenza Schouler kocht. Als student beschouwde ze de aankoop als een echte investering in een designstuk.

In de loop der jaren ging de stof achteruit, waardoor de jurk onmogelijk te dragen was. Te mooi en te kostbaar om weg te gooien, werd hij toch bewaard. Een paar jaar later richtte de eigenaresse haar eigen merk voor duurzame gelegenheidskleding op. Ze besloot toen dit symbolische stuk weer tot leven te wekken door de beschadigde delen van de stof te borduren. Borduren werd een manier om het kledingstuk te repareren en het tegelijkertijd een nieuwe esthetische dimensie te geven.

In de loop der jaren ging de stof achteruit, waardoor de jurk onmogelijk te dragen was. Te mooi en te kostbaar om weg te gooien, werd hij toch bewaard.

Deze benadering van hergebruik kan ook een creatieve en culturele dimensie aannemen. Merunisha presenteert een jurk uit een van haar collecties, gemaakt van afgedankte zijden sari’s die ze verzamelde en transformeerde tot nieuwe kledingstukken. In plaats van deze rijkgekleurde textielsoorten met patronen tot afval te laten verworden, geeft ze ze een nieuwe vorm en bestemming. Elke jurk behoudt sporen van de geschiedenis van de sari waaruit deze is ontstaan, terwijl het een uniek hedendaags kledingstuk wordt.

Via deze collectie laat de ontwerper zien hoe mode de culturele en materiële waarde van textiel kan behouden door middel van creativiteit, vakmanschap en hergebruik. Het kledingstuk wordt dan veel meer dan iets om te dragen: het vertelt een verhaal van herinnering, cultuur en transformatie.

Merunisha presenteert een jurk uit een van haar collecties, gemaakt van afgedankte zijden sari's die ze verzamelde en transformeerde tot nieuwe kledingstukken.

Deze getuigenissen laten zien dat repareren ook een creatieve daad kan worden. Gebreken worden niet langer noodzakelijkerwijs verborgen: ze kunnen in het kledingstuk worden opgenomen en deel uitmaken van de esthetiek.

Kleding langer laten meegaan betekent ook de manier waarop we ernaar kijken veranderen

Niet alle kleding is noodzakelijkerwijs bedoeld om decennia lang te worden bewaard. Sommige stukken worden regelmatig gedragen, terwijl andere gereserveerd zijn voor speciale gelegenheden. Hun levensduur hangt ook af van hoe ze worden gebruikt en de gehechtheid die we ervoor ontwikkelen.

Eén persoon beschrijft het bewaren van een licht, soepel en bijzonder comfortabel wit sport-T-shirt. Deze persoon draagt het regelmatig tijdens het sporten en droeg het zelfs tijdens hun allereerste hardloopwedstrijd. Dit kledingstuk is verbonden met een belangrijke persoonlijke ervaring, maar wordt ook gewaardeerd simpelweg om het comfort en de bruikbaarheid. Het illustreert een andere dimensie van duurzaamheid: de items bewaren en gebruiken die werkelijk aan onze behoeften voldoen.

Andere getuigenissen benadrukken ook het belang van kwaliteit. Een goed ontworpen kledingstuk, gemaakt van duurzame materialen en geschikt voor het beoogde gebruik, kan de eigenaar vele jaren vergezellen. In het licht van een industrie die de frequente vernieuwing van collecties aanmoedigt, nodigen deze ervaringen ons uit om te vertragen en onze consumptiegewoonten te heroverwegen.

Wat als kleding langer laten meegaan een gewoonte werd?

Een naad herstellen, leren hoe je een naald gebruikt, tweedehands kleding kopen of een beschadigd kledingstuk transformeren: deze acties lijken misschien bescheiden, maar ze dragen bij aan een andere manier van modeconsumptie.

Ze laten zien dat de levensduur van een kledingstuk niet alleen afhangt van hoe het gemaakt is. Het hangt ook af van onze gewoonten, onze keuzes en ons vermogen om te zorgen voor de kleding die we bezitten.

Kleding langer laten meegaan betekent niet noodzakelijkerwijs dat elk kledingstuk tot elke prijs bewaard moet blijven. Het betekent eerder dat elk stuk de tijd krijgt om gedragen, gebruikt en verzorgd te worden voordat vervanging wordt overwogen. Laten we ontdekken hoe eenvoudige handelingen kunnen helpen om de levensduur van onze kleding te verlengen.

Wat als de echte verandering in onze relatie met mode begon met een simpele vraag: kunnen we, voordat we een nieuw kledingstuk kopen, het kledingstuk dat we al bezitten langer laten meegaan?

CircuFash is een Erasmus+ project dat mede wordt gefinancierd door de EU

Privacy Preferences

When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in the form of cookies. Here you can change your Privacy preferences. It is worth noting that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we are able to offer.

Click to enable/disable Google Analytics tracking code.
Click to enable/disable Google Fonts.
Click to enable/disable Google Maps.
Click to enable/disable video embeds.
Our website uses cookies, mainly from 3rd party services. Define your Privacy Preferences and/or agree to our use of cookies.